22 Following
mehmetbaran140193

mehmetbaran140193

Felsefenin Tesellisi

Felsefenin Tesellisi - Boethius, Çiğdem Dürüşken tam adıyla anicius manlius severinus boethius’un philosophiae consolatio’su türkçe’ye kabalcı yayınları’nın “humanitas yunan ve latin klasikleri” serisi içinde şahane bir baskıyla kazandırılmış.

kitabın sayfaları sarı ve adeta eski kağıtları andırıyor, sol tarafta latincesi sağ tarafta ise türkçesi simultane olarak okunabiliyor.

boethius devlet kademelerinde hızla yükselen bir soyludur. ancak hakkında çıkan birkaç söylenti ve kendi tabiriyle düşmanlarının çekemezliği nedeniyle siyasi kariyeri zindanda sonlanır ve idamı beklemeye başlar.

işte bu bekleyiş, ona bu kitabı yazdıracak gücü vermiştir. kitap, zindanda ölümü beklerken ona gelen “felsefe” adındaki güzel ile diyaloglardan oluşur.

boethius’un latin edebiyatından yunan felsefesine inanılmaz geniş dağarcığı olduğunu, söz sanatlarına hakim olduğunu görmemizi sağlayan kitap, aslında bir dram. ölüme karşı, bilgiye sığınmak. dünyada aslında uğrunda yaşamaya değer tek şeyin bilgi olduğunu düşünmek boethius’un tek tesellisi…

ölümü şöyle özetler:

“consta aeterna positumque lege est;
ut constet genitum nihil.”

“tek şey kesin, sonsuz yasayla belirlenmiş:
doğan her şey bir gün ölür!” (boethius, consolatio philosophae, 2, 3.)

insanca, pek insancadır boethius’un bekleyişi. şöyle sorar felsefe’ye:

“gürültü koparan fırtınalar neden heyecanlandırır denizin dalgalarını,
hangi ruh harekete geçirir şu durağan yıldızların çemberini,
niçin kızıl doğudan dğar güneş, batıdaki dalgaların altında kaybolur;” (boethius, consolatio philosophae, 1. 2.)

onun hayata, dünyaya dair soracak çok sorusu vardır. felsefe sabırla hepsini yanıtlar. ve boethius güzel bir mutluluk ve huzurla ölümü beklemeye başlar.

aslında bu kitap, dünyaya ve edebiyata dair çok büyük bir mesajdır. dünyada hiçbir devlet, hiçbir taht, zenginlik bize felsefenin verdiği teselliden fazlasını veremez.

işte gerçek bir yazar!

sözlerimi, boetihus’tan bir başka alıntıyla tamamlayım:

“cum flagrantior intima
fervor pectoris ureret…”

“gün geldi daha bir alev alev yanmaya başladı,
şairin yüreğinin derinleri…” (boethius, consolatio philosophae, 12, 1.)

(Mehmet Baran)